f

Panel

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Μάθε τον Πόνο του Πλησίον σου....

 
Ένα τρένο ταξίδευε.  Όλοι οι επιβάτες είχαν πάει για να κοιμηθούν.  Ένας μόνο βημάτιζε μέσα στο βαγόνι, κρατώντας στην αγκαλιά του ένα παιδί που έκλαιγε.  Το χάιδευε, του μιλούσε τρυφερά και προσπαθούσε να το ησυχάσει, άλλα άδικα.
Ένας άνδρας μπορεί να κατορθώσει πολλά, αλλά είναι ανίκανος σε μερικά πράγματα και μάλιστα όταν πρόκειται να αποκοιμίσει ένα παιδί που κλαίει. «Βγάλτε έξω από το βαγόνι αυτό το κλαψιάρικο».  Ήταν η φωνή μιας γυναίκας που την ξύπνησε το παιδί. Σαν να έδωσε το σύνθημα, ξέσπασε την οργή του και ένας παχύς ταξιδιώτης που ροχάλιζε επί μιάμιση ώρα σε όλους τους τόνους και είπε:  «Γιατί δεν πάτε το παιδί αυτό στη μητέρα του»;  Και έτσι καθένας με τη σειρά του άρχισε να διαμαρτύρεται:  «Είναι ανυπόφορο!  Πού είναι ο υπάλληλος του τραίνου»;

Ο άνθρωπος που κρατούσε το παιδί σταμάτησε μια στιγμή ενώ τα χείλη του έτρεμαν.  Ένας στεναγμός έπνιξε τη φωνή του.  Έσφιξε το σωματάκι του παιδιού στο στήθος του και καταφίλησε τα δακρυσμένα ματάκια του.  Έπειτα όταν επικράτησε μια στιγμή ησυχίας είπε:  «Πόσο θα ήθελα να φέρω το παιδί αυτό στη μητέρα του! Δεν σταμάτησε να κλαίει από τότε που την εγκαταλείψαμε.  Αλλά είναι αδύνατον, γιατί αυτή βρίσκεται στη σκευοφόρο, όπου αναπαύεται μέσα στο φέρετρό της.  Τη μεταφέρουμε στην πατρίδα της, τον ωραίο ουρανό της οποίας είδαν τα μάτια της όταν ήταν παιδί και όπου θα περιμένει τον Κύριο να την αναστήσει. Αυτό το παιδί αναζητά την μητέρα του, την οποία θρηνούμε τόσο πολύ!»  Και ο δυνατός εκείνος άνδρας άφησε ελεύθερα να τρέξουν τα δάκρυά του.

Σε πέντε λεπτά, δώδεκα γυναίκες ήταν γύρω από το παιδί.  Μαζί κι ο παχύς ταξιδιώτης.  Η συμπάθεια ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων.

«Συγνώμη, συγνώμη, δεν το ξέραμε.  Πηγαίνετε να αναπαυτείτε κι εμείς θα το φροντίσουμε»!  Μια γυναίκα πήρε το παιδί στην αγκαλιά της, το οποίο δεν άργησε να κοιμηθεί.

Πόσες φορές στη ζωή δεν θα ήμασταν περισσότερο πονετικοί, εάν μόνο γνωρίζαμε τις περιστάσεις του απέναντί μας!  Και αν θα ήμασταν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουμε τις ευκαιρίες μας, πόσες φορές θα μπορούσαμε να γλυκάνουμε τον πόνο των άλλων και να χύσουμε θείο βάλσαμο μέσα στις πληγωμένες καρδιές.  Μόνο να το γνωρίζαμε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

MHNYMA

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Ο Άγιος Παΐσιος για το πάθος της ζήλιας

Άγιος Παΐσιος: Το μεγάλο πάθος της ζήλεια υπάρχει στις γυναίκες σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι στους άνδρες, επειδή η γυναίκα έχει από τη...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...