Από την Σοφία των Νηπτικών Πατέρων της Ερήμου

1. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι, οι αρετές είναι δεμένες μεταξύ τους, αποτελώντας μια ιερή αλυσίδα:

Έτσι η προσευχή ξεκινάει από την αγάπη!

Η αγάπη από τη χαρά!

Η χαρά από την πραότητα!

Η πραότητα από την ταπεινοφροσύνη!

Η ταπεινοφροσύνη από τη διακονία!

Η διακονία από την ελπίδα!

Η ελπίδα από την πίστη!

Η πίστη από την υπακοή!

Η υπακοή από την απλότητα! Επίσης και οι κακίες είναι αλυσίδα μεταξύ τους:

Το μίσος από το θυμό.

Ο θυμός από την υπερηφάνεια.

Η υπερηφάνεια από την κενοδοξία.

Η κενοδοξία από την απιστία.

Η απιστία από τη σκληροκαρδία.

Η σκληροκαρδία από την αμέλεια.

Η αμέλεια από τη χαύνωση.

Η χαύνωση από την ολιγωρία.

Η ολιγωρία από την ακηδία.

Η ακηδία από την ανυπομονησία.

Και τέλος η ανυπομονησία από τη φιληδονία. Οτιδήποτε καλό κάνει ο άνθρωπος, ο πονηρός θέλει να το λερώνει με τα δικά του σπέρματα. Δηλαδή με την κενοδοξία, την οίηση, το γογγυσμό, ούτως ώστε το καλό να μη γίνεται προς δόξαν Θεού ή με προθυμία. Ο Άβελ, για παράδειγμα, προσέφερε στον Θεόν θυσία από τα λιπαρά μέρη και από τα πρωτότοκα πρόβατα. Επίσης και ο Κάϊν προσέφερε δώρα από τους καρπούς της γης, αλλά όχι από τα  πρώτα… Γι’ αυτό και ο Θεός δέχθηκε τη θυσία του Άβελ και δεν δέχθηκε τα δώρα του Κάϊν. Απ’ αυτό μαθαίνουμε ότι ένα καλό, αν το κάνουμε με αμέλεια ή καταφρονητικά ή για κάποιον άλλο λόγο και όχι για τον Θεόν, δεν γίνεται ευπρόσδεκτο από τον Θεόν!

Μελέτημα 4ον
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος,
50 Ομιλίες Πνευματικές

 https://elromio.gr

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη Παλαιότερη

Recent in Technology